Plastyka powiek górnych – blefaroplastyka

Przed zabiegiem warto zaplanować spokojny dzień i wygodnie się ubrać. Zaleca się unikania alkoholu i leków przeciwbólowych (polopiryna, ibuprofen, ketonal, nimesil itp) do 10 dni przed zabiegiem. Przed zabiegiem zalecam lekki posiłek.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Najbardziej odczuwalnym momentem jest jego podanie — trwa to zwykle kilka sekund i wiąże się z krótkim dyskomfortem. Po zadziałaniu znieczulenia podczas zabiegu nie powinno się odczuwać bólu, choć można czuć dotyk, ucisk lub delikatne pociąganie tkanek.

Tak. Po zabiegu oczy otwieramy normalnie i pacjent normalnie widzi. Przejściowo widzenie może być lekko zamazane z powodu obrzęku, łzawienia lub zastosowanej maści.

To zależy od samopoczucia, rodzaju pracy i indywidualnego przebiegu gojenia. Przy pracy zdalnej niektórzy pacjenci wracają do obowiązków już następnego dnia, natomiast przy pracy biurowej najczęściej warto zaplanować około 7–10 dni. Przy pracy fizycznej zalecam zwykle przerwę około 2–3 tygodni. Niezależnie od rodzaju pracy dobrze jest zarezerwować sobie przynajmniej pierwsze 3 dni po zabiegu na spokojny odpoczynek, bez stresu, pośpiechu i nadmiernej aktywności

W pierwszym tygodniu zalecam zrezygnować ze sportu i ograniczyć aktywność do spokojnych spacerów. Po około 2 tygodniach, przy prawidłowym gojeniu, można stopniowo wracać do lekkiej aktywności, np. spokojnego joggingu, roweru czy jogi. Z intensywnym treningiem i dużym wysiłkiem warto wstrzymać się około 3 tygodni, a następnie wracać do niego stopniowo.

Tak. Każde chirurgiczne przecięcie skóry pozostawia bliznę, jednak w plastyce powiek górnych cięcie prowadzone jest głównie w naturalnym załamaniu powieki. W kolejnych miesiącach blizna blednie, mięknie i zazwyczaj staje się coraz mniej widoczna.

Celem klasycznej plastyki powiek górnych jest usunięcie nadmiaru tkanek, a nie zmiana kształtu oka. Po odsłonięciu powieki oko może wyglądać na bardziej otwarte i wypoczęte, mimo że jego rzeczywisty kształt nie został zmieniony.

Nie, po zabiegu brew może znaleźć się nieco niżej niż przed operacją, szczególnie jeśli wcześniej była kompensacyjnie unoszona przez mięsień czołowy z powodu ciężkiej powieki. Po usunięciu nadmiaru skóry ta kompensacja może się zmniejszyć i brew nie opada, a wraca bliżej swojej naturalnej pozycji spoczynkowej. Dlatego przed zabiegiem zawsze oceniamy nie tylko powiekę, ale również pozycję brwi.

Usunięta skóra nie odrasta, jednak okolica oka nadal podlega naturalnym procesom starzenia. Efekt zabiegu jest więc długotrwały, ale nie zatrzymuje dalszego starzenia tkanek.

Makijaż poza okolicą zabiegową możemy nałozyc nawet w trakcie gojenia. Makijaż w okolicy zabiegowej zaleca sie nie szybciej niż 5 dni po zdjęciu szwów, zaleca się używanie hipoalergicznych lub mineralnych składników, aby był on również prosty do demakijażu

Tak. Jeżeli ciężki wygląd górnej powieki wynika również z obniżenia brwi, podczas konsultacji możemy rozważyć połączenie obu zabiegów albo zaplanować lifting brwi jako osobny etap.

Różnice w obrzęku, zasinieniu, napięciu czy szybkości gojenia są częste, szczególnie w pierwszych tygodniach. Wczesna asymetria nie musi oznaczać asymetrii efektu końcowego.

Nie. Ciężki wygląd górnej powieki może wynikać również z nisko położonej brwi, ptozy powieki lub indywidualnej budowy oczodołu. Dlatego podczas kwalifikacji oceniamy całą okolicę oka, a nie tylko ilość skóry.

Nie. Plastyka powiek górnych nie wyłącza pracy mięśni odpowiedzialnych za zmarszczki mimiczne wokół oczu. Po usunięciu nadmiaru skóry okolica może wyglądać na gładszą, a część zmarszczek może być mniej widoczna, jednak mięsień nadal pracuje i podczas uśmiechu czy mrużenia oczu kurze łapki nadal mogą się pojawiać.

Tak. Palenie tytoniu może wyraźnie pogarszać proces gojenia po zabiegach chirurgicznych. Nikotyna powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, przez co do operowanych tkanek dociera mniej krwi i tlenu. Dym tytoniowy dodatkowo pogarsza utlenowanie tkanek i wpływa niekorzystnie na odpowiedź zapalną oraz proces odbudowy rany.

W praktyce oznacza to, że u osób palących rany mogą goić się wolniej, łatwiej dochodzi do problemów z brzegami rany, infekcji, gorszego gojenia blizn, a przy zabiegach wymagających dobrego ukrwienia tkanek wzrasta również ryzyko częściowego niedokrwienia. Palenie jest związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia miejsca operowanego i rozejścia rany.

Dotyczy to nie tylko klasycznych papierosów. Nikotyna zawarta w e-papierosach, podgrzewaczach tytoniu czy saszetkach nikotynowych również może działać obkurczająco na naczynia, dlatego przed zabiegiem warto poinformować mnie o każdej formie jej stosowania. Dane dotyczące e-papierosów są mniej rozbudowane niż dotyczące papierosów, ale z punktu widzenia chirurgicznego nie traktujemy ich jako obojętnych dla gojenia.

Im lepsze ukrwienie operowanych tkanek, tym lepsze warunki do prawidłowego i estetycznego gojenia. Dlatego ograniczenie lub odstawienie nikotyny przed i po zabiegu jest jednym z niewielu elementów, na które pacjent ma realny wpływ.