Liposukcja podbródka

Przed zabiegiem warto zaplanować spokojny dzień i wygodnie się ubrać. Zaleca się unikania alkoholu i leków przeciwbólowych (polopiryna, ibuprofen, ketonal, nimesil itp) do 10 dni przed zabiegiem. Przed zabiegiem zalecam lekki posiłek.

Liposukcję podbródka można wykonać w znieczuleniu miejscowym. Podanie znieczulenia wiąże się z krótkim dyskomfortem, natomiast podczas samego zabiegu pacjent nie powinien odczuwać bólu.
Po zabiegu częściej występuje uczucie napięcia, tkliwości lub „zakwasów” niż silny ból.

To zależy od samopoczucia, rodzaju pracy i indywidualnego przebiegu gojenia. Przy pracy zdalnej czy biurowej niektórzy pacjenci wracają do obowiązków już następnego dniaa, jeśli nie przeszkadza nam opaska uciskowa na głowie. Przy pracy fizycznej zalecam zwykle przerwę około 2 tygodni. Niezależnie od rodzaju pracy dobrze jest zarezerwować sobie przynajmniej pierwsze 3 dni po zabiegu na spokojny odpoczynek, bez stresu, pośpiechu i nadmiernej aktywności

W pierwszym tygodniu zalecam zrezygnować ze sportu i ograniczyć aktywność do spokojnych spacerów. Po tygodniu, przy prawidłowym gojeniu, można stopniowo wracać do lekkiej aktywności, np. spokojnego joggingu, roweru czy jogi i wraz z czasem zwiększać intensywność treningów.

Blizna to drobne nacięcie 1-2mm, w okolicy zgięcia bródki, czasami wykonuje dodatkowe dojścia w okolicy za płatkiem ucha. Po wygojeniu są praktycznie niezauważalne.

Pośrednio. Liposukcja nie zmienia kształtu kości żuchwy, tylko usuwa podskórną tkankę tłuszczową, która ją zasłania. Jeżeli pacjent ma dobrą anatomię i odpowiednią jakość skóry, samo odsłonięcie istniejącego konturu może dać bardzo wyraźny efekt.
Jeśli jednak brak zaznaczonej linii żuchwy wynika z budowy kości, cofniętej brody, wiotkości mięśni lub głębiej położonych tkanek szyi, sama liposukcja może nie wystarczyć.

W pewnym stopniu tak, ale zdolność skóry do dopasowania się do nowego konturu jest bardzo indywidualna. Najlepiej reaguje skóra jędrna i elastyczna. Przy większej wiotkości po usunięciu tłuszczu może pozostać nadmiar skóry i wtedy potrzebne mogą być dodatkowe metody leczenia.

Podczas gojenia powstają zrosty i miejscowe stwardnienia. Skóra może przejściowo wyglądać na pofałdowaną, nierówną lub „cellulitową”. Nie oznacza to automatycznie źle wykonanego zabiegu — jest to etap przebudowy tkanek.
Regularne masaże pomagają tkankom odzyskać miękkość i ruchomość, a proces ten może trwać kilka tygodni. Nierówności i induracja należą do opisanych następstw liposukcji.

W moim protokole są ważnym elementem gojenia. Po odpowiednim czasie od zabiegu pacjent otrzymuje instrukcję samodzielnego masażu okolicy podbródka.
Jeżeli zrosty są mocniejsze, nierówności utrzymują się lub tkanki wymagają bardziej intensywnej pracy, możemy dodatkowo zalecić fizjoterapię.

Przez pierwszy tydzień zalecam noszenie jej regularnie przez 23 godziny na dobe, z przerwą na masaż, prysznic, czy nałożenie kremów. Następnie przez około 7–14 dni zaleca się zakładać ją głównie w domu i co najmniej na noc.

Usunięte podczas liposukcji komórki tłuszczowe nie odrastają w tej samej liczbie, ale pozostałe komórki mogą zwiększać swoją objętość przy znacznym wzroście masy ciała. Dlatego stabilna masa ciała pomaga utrzymać efekt zabiegu.

Nie. To jedno z najważniejszych pytań podczas kwalifikacji.
Pełniejsza szyja może wynikać nie tylko z podskórnej tkanki tłuszczowej, ale również z anatomii żuchwy i brody, głębszej tkanki tłuszczowej, mięśni szyi czy wiotkości tkanek. Liposukcja usuwa tylko powierzchowną warstwę tłuszczu dostępną pod skórą.
W niektórych przypadkach lepszy efekt może wymagać innych procedur, np. korekcji głębszych struktur szyi lub plastyki szyi.

Tak. Nie jest konieczna u każdego, ale może być bardzo pomocna przy nasilonych zrostach, przedłużającym się obrzęku, ograniczonej przesuwalności tkanek lub nierównym gojeniu.
W niektórych przypadkach na wygląd okolicy szyi wpływa również postawa i napięcie mięśniowe odcinka szyjnego, dlatego odpowiednio dobrana fizjoterapia może być wartościowym uzupełnieniem całego procesu.

Pierwszą zmianę widać stosunkowo szybko, po ustąpieniu największego obrzęku. Pełny efekt oceniamy jednak dopiero po około 3 miesiącach, kiedy tkanki zmiękną, zrosty się przebudują i skóra lepiej dopasuje się do nowego konturu.

Nie ma jednej prawidłowej objętości. U każdej osoby będzie to inna objętość, ale jest to zwykle ok 10 – 30 ml.. Celem nie jest odessanie jak największej liczby mililitrów, ale równomierne usunięcie takiej ilości tkanki, która poprawi kontur i jednocześnie pozostawi naturalną, gładką warstwę podskórną. Zbyt agresywne odsysanie może zwiększać ryzyko nierówności i nie daje automatycznie lepszego efektu.

Może pomóc, jeżeli za cięższy wygląd odpowiada podskórna tkanka tłuszczowa w okolicy podbródka i linii żuchwy. Warto jednak patrzeć na twarz całościowo. U części pacjentów pełność występuje również w okolicy marionetek lub policzków, a głębiej położona poduszka tłuszczowa Bichata także może wpływać na szerokość dolnej części twarzy.

Czasem samo mocne odchudzenie podbródka zwiększa kontrast z nadal pełną dolną częścią policzków, dlatego podczas konsultacji oceniamy proporcje całej twarzy. W odpowiednio dobranych przypadkach liposukcję podbródka można połączyć np. z liposukcją okolicy marionetek lub redukcją poduszek Bichata.

Tak. Tkankę tłuszczową pobraną podczas liposukcji możemy odpowiednio przygotować i podczas tego samego zabiegu wykorzystać do lipotransferu. Autologiczny przeszczep tłuszczu polega właśnie na pobraniu własnej tkanki tłuszczowej i podaniu jej w inną okolicę.
Możemy w ten sposób dodatkowo poprawić proporcje twarzy, np. odbudowując objętość policzka, okolicy marionetek czy innych miejsc wymagających uzupełnienia objętości.

Tak, ale koniecznie trzeba powiedzieć mi o wcześniejszych zabiegach podczas konsultacji — najlepiej również przypomnieć sobie ile ich było, kiedy były wykonywane i dokładnie w jakich okolicach podawano preparat.

Po wcześniejszych zabiegach lipolitycznych tkanki mogą być bardziej włókniste i zrośnięte. W praktyce utrudnia to swobodne prowadzenie kaniuli i równomierne odsysanie tłuszczu. Im więcej wcześniejszych ingerencji i zmian włóknistych, tym zabieg może być technicznie trudniejszy, a ryzyko nierówności lub mniej przewidywalnego efektu większe. Zjawisko włóknienia i zrostów po uszkodzeniu tkanki tłuszczowej jest dobrze znane.

Tak. Palenie tytoniu może wyraźnie pogarszać proces gojenia po zabiegach chirurgicznych. Nikotyna powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, przez co do operowanych tkanek dociera mniej krwi i tlenu. Dym tytoniowy dodatkowo pogarsza utlenowanie tkanek i wpływa niekorzystnie na odpowiedź zapalną oraz proces odbudowy rany.

W praktyce oznacza to, że u osób palących rany mogą goić się wolniej, łatwiej dochodzi do problemów z brzegami rany, infekcji, gorszego gojenia blizn, a przy zabiegach wymagających dobrego ukrwienia tkanek wzrasta również ryzyko częściowego niedokrwienia. Palenie jest związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia miejsca operowanego i rozejścia rany.

Dotyczy to nie tylko klasycznych papierosów. Nikotyna zawarta w e-papierosach, podgrzewaczach tytoniu czy saszetkach nikotynowych również może działać obkurczająco na naczynia, dlatego przed zabiegiem warto poinformować mnie o każdej formie jej stosowania. Dane dotyczące e-papierosów są mniej rozbudowane niż dotyczące papierosów, ale z punktu widzenia chirurgicznego nie traktujemy ich jako obojętnych dla gojenia.

Im lepsze ukrwienie operowanych tkanek, tym lepsze warunki do prawidłowego i estetycznego gojenia. Dlatego ograniczenie lub odstawienie nikotyny przed i po zabiegu jest jednym z niewielu elementów, na które pacjent ma realny wpływ.